Odporność biologiczna drewna to zdolność drewna do przeciwstawiania się działaniu organizmów powodujących jego degradację. Dotyczy to przede wszystkim grzybów, pleśni, owadów technicznych drewna oraz mikroorganizmów rozwijających się w warunkach podwyższonej wilgotności. Poziom odporności biologicznej zależy od gatunku drewna, jego wilgotności, gęstości oraz warunków użytkowania.
Drewno o wysokiej odporności biologicznej stosuje się w trudniejszych warunkach eksploatacyjnych bez konieczności intensywnej impregnacji. Na trwałość materiału wpływa także prawidłowe zabezpieczenie konstrukcji przed zawilgoceniem, odpowiednia wentylacja oraz stosowanie środków ochronnych. W budownictwie odporność biologiczna drewna ma istotne znaczenie dla trwałości konstrukcji dachowych, szkieletowych i elewacyjnych.
