Anizotropia drewna to właściwość polegająca na tym, że drewno wykazuje różne parametry mechaniczne i fizyczne w zależności od kierunku działania sił lub przepływu ciepła i wilgoci względem przebiegu włókien.
Drewno inaczej zachowuje się wzdłuż włókien, a inaczej w dwóch kierunkach poprzecznych – promieniowym i stycznym do słojów. Z tego względu bywa określane jako materiał ortotropowy. W praktyce wpływa to między innymi na wytrzymałość, sztywność, odkształcalność, skurcz i pęcznienie elementów drewnianych.
Anizotropia drewna ma istotne znaczenie podczas projektowania i wykonywania konstrukcji (np. wiązary dachowe). Właściwości materiału wzdłuż włókien są zazwyczaj znacznie korzystniejsze niż w kierunku poprzecznym. Z tego powodu sposób ułożenia elementów konstrukcyjnych wpływa na ich nośność i trwałość. Anizotropię uwzględnia się również przy obróbce drewna i wykonywaniu połączeń. Bierze się ją pod uwagę także przy projektowaniu zabezpieczeń przed odkształceniami wynikającymi ze zmian wilgotności i warunków eksploatacji.



