Droga przekazywania obciążeń to sposób, w jaki siły działające na budynek są przenoszone przez poszczególne elementy konstrukcyjne aż do fundamentów i podłoża gruntowego. Żadne obciążenie nie znika. Ciężar dachu, śnieg czy nacisk stropu muszą mieć ciągłą drogę w dół, bo dopiero podłoże gruntowe zamyka cały układ.
Trasa ta jest sekwencją współpracujących elementów, z których każdy przejmuje siłę od poprzedniego i przekazuje ją dalej. Z dachu na ściany nośne i belki, z nich na słupy, następnie na fundamenty i grunt. Po drodze konstrukcja musi przenieść zarówno obciążenia stałe, wynikające z ciężaru domu modułowego, jak i zmienne (np. śnieg, wiatr). To, jak te siły rozkładają się w poszczególnych elementach, sprawdza się na schemacie statycznym.
Prawidłowo zaprojektowana droga przekazywania obciążeń zapewnia równomierne rozłożenie sił i bezpieczną pracę całej konstrukcji. Przerwanie lub nieprawidłowe ukształtowanie drogi przekazywania obciążeń prowadzi do nadmiernych odkształceń. Konsekwencją tego mogą być uszkodzenia elementów konstrukcyjnych, a w skrajnych przypadkach utrata stateczności części lub całego obiektu. Z tego względu analiza przepływu obciążeń stanowi jeden z podstawowych elementów projektowania konstrukcji.
W domu szkieletowym trasa ta jest wyjątkowo czytelna. Pionowo obciążenie schodzi od wiązarów dachowych przez murłatę na słupki ścian nośnych, z nich na podwalinę, płytę fundamentową i grunt. Osobną drogą płyną siły poziome od wiatru. Przejmują je tarcze utworzone z płyt poszyciowych ścian i dachu, które usztywniają budynek przestrzennie i sprowadzają te obciążenia w dół do fundamentów. Właśnie ciągłość obu tych dróg, pionowej i poziomej, decyduje o tym, że lekka konstrukcja drewniana pracuje bezpiecznie.
