Izolacyjność ogniowa przegrody to zdolność elementu budowlanego do ograniczania przenikania wysokiej temperatury podczas pożaru. Określa, jak długo przegroda chroni przed nagrzewaniem się po stronie nienarażonej bezpośrednio na działanie ognia. Stanowi jeden z zasadniczych parametrów bezpieczeństwa pożarowego budynku. Izolacyjność ogniową przegrody ocenia się w określonym czasie, wyrażonym w minutach. W tym czasie przegroda nie powinna przekroczyć dopuszczalnego wzrostu temperatury po stronie nienagrzewanej. Dzięki temu ogranicza się ryzyko zapłonu materiałów i zagrożenia dla ludzi. Izolacyjność ogniowa zależy od rodzaju materiałów, ich grubości oraz budowy warstwowej.
Duże znaczenie ma także jakość wykonania i szczelność połączeń. Nawet niewielkie nieszczelności mogą obniżyć skuteczność ochrony, dlatego w praktyce często stosuje się układy wielowarstwowe, które lepiej opóźniają przenikanie ciepła. Izolacyjność ogniowa przegrody wpływa na czas ewakuacji i działania służb ratowniczych. Odpowiedni dobór rozwiązań zwiększa bezpieczeństwo użytkowników i ogranicza skutki pożaru.
