Sztywność przestrzenna to zdolność konstrukcji budynku do przeciwstawiania się odkształceniom i przemieszczeniom w trzech kierunkach przestrzennych pod wpływem działających obciążeń.
Odnosi się ona do zachowania konstrukcji jako całości, a nie pojedynczych elementów. Opisuje też sposób, w jaki budynek przenosi obciążenia poziome i przestrzenne. Wynika ze współpracy elementów nośnych, takich jak ściany, stropy, tarcze usztywniające oraz połączenia konstrukcyjne, które razem tworzą spójny układ przestrzenny.
Ma istotne znaczenie dla ograniczenia przemieszczeń poziomych budynku, w szczególności pod wpływem wiatru, obciążeń użytkowych oraz nierównomiernych oddziaływań podłoża.
Jej poziom zależy od geometrii konstrukcji, rozmieszczenia i sztywności ustrojów usztywniających, rodzaju połączeń oraz dokładności wykonania. Odpowiednio zaprojektowana sztywność przestrzenna wpływa na stateczność, trwałość i komfort użytkowania obiektu w całym okresie jego eksploatacji.
