Nośność elementu konstrukcyjnego to maksymalna wartość obciążenia, jaką dany element jest w stanie przenieść w określonych warunkach pracy, z zachowaniem wymaganych poziomów bezpieczeństwa i użytkowalności. Określa granicę, przy której nie dochodzi do zniszczenia elementu ani do przekroczenia dopuszczalnych odkształceń. Nośność zależy od:
- rodzaju materiału,
- właściwości wytrzymałościowych materiału,
- geometrii przekroju elementów konstrukcji,
- sposobu podparcia elementów konstrukcji,
- rodzaju i charakteru działających obciążeń.
Istotny wpływ mają także warunki środowiskowe, takie jak temperatura, wilgotność czy oddziaływanie ognia, a w przypadku elementów zespolonych również jakość połączeń. W projektowaniu konstrukcji nośność elementu konstrukcyjnego jest wyznaczana na podstawie obliczeń statycznych i wytrzymałościowych. Stanowi jeden z podstawowych parametrów decydujących o bezpieczeństwie całego obiektu. Wpływa także na możliwość jego prawidłowej i długotrwałej eksploatacji.
